كشته باشد و كسى كه يك نفر را از مرگ حتمى نجات بخشد ، به منزلهء آن است كه همهء مردم را از مرگ حتمى نجات بخشيده باشد » چگونه تفسير مىشود ؟ ابو عبد اللَّه گفت : يعنى كسى كه يك نفر را از باديهء حيرت و ضلالت به راه هدايت بكشاند ، به منزلهء آن است كه به او حيات و هستى بخشيده است و كسى كه يك نفر را از مسير هدايت منحرف كند و به وادى ضلالت و گمراهى بكشاند ، جان او را گرفته است . ( 290 ) 2 - به ابو جعفر باقر ( ع ) گفتم : كلام خدا كه مىگويد : « . . . و كسى كه يك نفر را از مرگ حتمى نجات بخشد ، به منزلهء آن است كه همهء مردم را از مرگ حتمى نجات داده است » چگونه توضيح مىشود ؟ ابو جعفر باقر گفت : كسى كه يك نفر را از آتش و سيلاب كشنده نجات بخشد . من گفتم : پس اگر از ضلالت و گمراهى به سوى هدايت بكشاند ، چطور ؟ ابو جعفر گفت : اين معنى ، تأويل والاتر آيه است .